Vleugeltoetsen n° 2

Vleugeltoetsen

in surrealistische tijden

n°2

Hier zijn we met de tweede vleugeltoets,

vol teksten, foto’s en ideeën die jullie ons hebben toegestuurd.

Jullie enthousiaste reactie was hartverwarmend.

DANKJEWEL!

Het aanbod weerspiegelt de verscheidenheid in de Vleugel.

Het was zo overweldigend dat we nog niet alles hebben kunnen opnemen.

We wensen aan allen een goede gezondheid

en veel moed om ook psychisch het isolement vol te houden.

En elkaar af en toe bellen voor een gezellige babbel

zorgt voor fijne en verrassende momenten!

Paaswensen

om luidop te lezen bij ons een- of tweezaam paasontbijt

Nu is de tijd om meer dan ooit te geloven
dat het leven sterker is dan de dood.
De lente breekt onstuitbaar door

en de vogels zijn hun nesten begonnen.
Zorgverleners en andere werkers
houden dapper vol.
We bestoken elkaar met humoristische filmpjes
en de solidariteit is hartverwarmend.

Samen komen we erdoor.
Zalig Pasen!
Mieke & Paul

 

……’n strak-blauwe lucht

’n beloftevolle lentezon

de natuur zo hoopvol

zo betrouwbaar elk jaar opnieuw

al wat dood leek in de winter

steekt schuchter opnieuw van wal

voorzichtig en toch ingehouden uitbundig

bloeiende bloesem

teergroene blaadjes tooien

m’n wildgroeiende krulwilg

en midden deze prachtige ontplooiing is er dan PASEN

het mooiste , het innigste feest van

hoop… geloof… en véél warme LIEFDE.

Frie L

 

 

 

 

Uren van eenzame stilte

kunnen wegen, zwaar wegen.

En toch

hangt er een vreemde verbondenheid

in de lucht;

iedereen in ’t zelfde schuitje.

Samen raken we erdoorheen.

Ook in coronatijd

beluisteren we elkaar

tot léven!

Zalig Paasfeest!

Magda V.

Vrijdag 3 april lazen wij in de krant De Standaard een tekst van Paolo Giordano,
een Italiaanse schrijver. Voor ons is het een mooie paaswens. Jan en Hilde

In psalm 90 staat een smeekbede waar ik deze uren vaak aan moet denken;

Leer ons zo onze dagen te tellen, dat wijsheid ons hart vervult.

In deze periode van het tellen van besmettingen, genezingen, doden, miljarden die verdampen… wil de psalm ons een andere rekensom laten maken. Leer ons om onze dagen te tellen, om onze dagen een waarde te geven. Al onze dagen, ook deze, die we alleen maar een vervelend intermezzo vinden.”

Dit is een fragment uit ‘In tijden van besmetting’ van Paolo Giordano.

Vertaald door Pietha de Voogd, De Bezige Bij, 80 blz.

Anne-Mie en Lydia stuurden ons als paaswens het gedicht “’t Is zalig Pasen vieren”
van Antoon Vandeputte:

“’t Is zalig Pasen vieren

als mensen die dood waren voor elkaar

weer spreken gaan.

t Is zalig Pasen vieren

als huizen die gesloten waren voor elkaar

weer open gaan.

t Is zalig Pasen vieren

als mensen die afhaakten omwille van elkaar

weer verder gaan.
…”

lees verder op de website ‘Elisabeth: interactieve website over pastorale zorg’ waar je nog tal van andere mooie paasteksten vindt.
https://www.pastoralezorg.be/page/teksten-goede-week/#zalig

Onze Vleugeltijd samen
Elke zaterdagavond van 18u tot 18:20 steken we thuis een kaars aan
en denken aan elkaar.

Lees hier de eerste ervaringen en overpeinzingen!
E
n blijf ons zeker schrijven over jullie ervaringen met het ‘virtueel samen Vleugel zijn’!

els.bervoets@live.com en/of marianne.vdg@myonline.be


Fijn idee van iets SAMEN te doen op ’t moment van de Vleugelviering…
mediteren is niet mijn ding… ik kom ook niet naar de meditatievieringen.. ik zit niet graag met m’n ogen dicht.. tja, en dan is er té veel afleiding…

Maar dit ging goed .. kaars aangestoken.. en de suggestie van meditatieve muziek gebruikt… zo rustig , die twee rustig-brandende kaarsen… na 10′ heb ik de klank uitgezet… en kwam zo’n diepe rust over en in mij… ik verdween precies in het
zacht branden van die kaarsen.. m’n eigen brandende kaars was overbodig… dankjewel… deze ervaring wou ik graag delen…
toppie, wetend dat we waarschijnlijk met meer dan in de viering hetzelfde deden… Frie L

 

 

Ik had er de cd Modus vivendi van Beatrice Van der Linden bij genomen:
de nummers 3 ‘Serenity en 4 ‘Rêve’, samen goed voor ongeveer 20 minuten meditatieve muziek op mijn geliefd instrument, de gitaar, en ook het ingetogen, rust uitstralende, boeddhha-beeldje en een kaartje dat ik ooit in de abdijwinkel van Chevetogne kocht: er staat een icoon op afgebeeld met een Madonna die heel lief naar haar kindje kijkt.
Hoewel ik niet gewoon ben om op die manier te mediteren, vond ik het fijn, om zo in gedachten bij de Vleugel te zijn en dat vele vrienden nu, elk in hun woning, in dezelfde geestesgesteldheid vertoefden. Bij hen bij wie ik al in huis ben binnen geweest, probeerde ik mij voor te stellen, hoe ze daar nu zouden zitten.
De gitaarklanken van Beatrice riepen in mijn geest ook beelden op van de keren dat zij in de Sint-Annakerk voor ons gitaar kwam spelen.

Het was een fijne ervaring en ik ga het de volgende zaterdagen nog proberen. Maar ik zal het eens zonder aangestoken kaars doen, want een brandende kaars in huis ben ik niet gewoon en het geeft mij een zekere onrust, een klein beetje angst voor de verwoestende kracht die vuur kan teweeg brengen.

Els

 

Ik vond het een schitterend initiatief en had er meteen zin in. Al had ik geen idee waarom en hoe dat zou voelen … want eigenlijk hou ik niet zo van die mediteer-dinges.
Ik had een rode kaars genomen, er een wit pluimpje aangemaakt (Vleugelsymboliek!) en op de grond gezet, een groot kussen neergelegd én een tasje thee gemaakt … wat niet hoort bij meditaties dus alleen al dáárom … Daar zat ik om 18 u. Ik voelde me eerst heel rustig worden, tot onder mijn navelenbuik.
Toen kwam de buurman de boodschappen brengen.
Ik ging weer zitten en toen … voelde ik me helemaal blij worden. Het duurde tot 18:20. Toen gebeurde er niets meer maar ik voelde me nog lange tijd heel blij.
Dat was wel een heel bijzondere ervaring.
En eigenlijk klopt het ook dat de Vleugel mij rustig en blij maakt.
Benieuwd wat het volgende week met me zal doen!
Marianne

Enkele TIPS van Vleugelaars over wat hen raakte in
wat ze deze dagen gelezen, bekeken of beluisterd hebben.

Lut attendeerde ons op de video Warrior op youtube, een samenwerking tussen twee zanggroepen van vrouwen uit Newfoundland en Labrador in Canada. “Dit lied en deze uitvoering … in crescendo, gedragen door zoveel vrouwen in deze ongerepte natuur; verbonden in de  wind, in de ruimte, met het gebergte, met elkaar … Het geeft mij energie en verbondenheid”.

https://www.youtube.com/watch?v=ubfdAX-pPgs

 

Sabine las het boek Compassie : luisteren naar de noden van de wereld, van Christina Feldman (uitgegeven door: Ten Have, vertaald uit het Engels, oorspr. titel: Compassion: listening to the cries of the world, Baarn, 2006).
Ik vind dat Christina Feldman zeer sterk is in het doorgronden van mogelijke patronen in het gebeuren van onze wereld, en ze helpt hier met een milde blik naar te kijken. Verhelderend en deugddoend”.

 

Els kreeg via een vriendin een video op youtube doorgestuurd met een prachtig Frans lied. Het is opgedragen aan al wie van dichtbij of veraf getroffen werd door de pandemie van Covid-19. Het lied heet La Tendresse: de tederheid. Het is een Symphonie confinée wat letterlijk betekent opgehokte of opgesloten samenklank; dus de samenzang van een heel aantal mensen die nu allen thuis zitten. Het is zo mooi en troostrijk. Ik kan het jullie van harte aanbevelen om het te beluisteren”.

https://www.youtube.com/watch?v=rEjvRktXeis

 

Willy las in De Standaard het artikel van Tom Hannes ‘Zen blijven in coronatijden’, met een aantal tips die voor ons allen nuttig kunnen zijn: dagelijks mediteren of even niets doen, aandacht besteden aan onze gewone handelingen, de tijd niet doden maar de tijd zijn, pit steken in sport of klusjes, aandacht besteden aan opruimen, een dagschema opstellen en communiceren met je huisgenoten, aandacht hebben voor de noden van anderen en tenslotte mild zijn voor jezelf.

 

Frie las een gevleugeld gedicht van Rutger Kopland

De God in mijn hersenen

Toen ik al bijna ontwaakt was, herinnerde ik mij

dat ik die nacht in het verleden had geleefd

en zonder de geringste verbazing weer

geloofd had, dat God bestond

ik wilde hem eindelijk wel eens spreken

het is een bijzondere aardige man’ zei iemand

je kunt hem gerust eens bellen’

lees verder op: https://www.gedichten.nl/nedermap/gedichten/gedicht/118519.html

Bert schrijft mijmeringen over ‘Alleen’ en over de Goede Week , als voedsel voor de ziel, op zijn blog: https://bertschrijfsels.be/ in de rubriek ‘corona tijden’

 

Speciaal voor de paastijd

Nu we de vleugelvieringen helaas moeten missen, kunnen we dankzij het internet toch genieten van de liederen van Huub Oosterhuis en zijn overwegingen.

De website van Ekklesia Amsterdam plaatst elke zondag een podcast op haar website met muziek, liedteksten en korte overdenkingen van Huub Oosterhuis. https://www.ekklesia-amsterdam.nl/toespraken/

Ook De Brug in Lier heeft een aanbod. Op https://www.leerhuisenliturgie.be/ vind je onder ‘Luisterlink’ een luisterversie van de liederen.

 

Oproep !
Nu deze surrealistische tijden onze vaste gewoontes ‘in quarantaine’ hebben gezet, ontstaan er misschien

nieuwe ritueeltjes en verrassende bezigheden?
Stuur ons je ervaringen, belevenissen en verhalen!

els.bervoets@live.com en/of marianne.vdg@myonline.be

 

Een vleugje humor
om de moed erin te houden

Iemand schreef ons: Het is niet eens echt vervelend om de hele dag binnen te moeten blijven eigenlijk. Maar ik sta er wel van te kijken dat er in 1 pak rijst 8976 rijstkorrels zitten … en in het andere 8982 …Dat is toch de mensen bedriegen ?
Ik ga nu beginnen aan de suiker …

Groetjes