2012.03.03 Onderweg zijn, Thuiskomen

Toelichting werd gehouden door Lydia De Wolf.


Vorige week vertelde Bart ons over zijn verstaan van ‘thuis-zijn’ als uitgangspunt om weer te vertrekken…. Vandaag staan we even stil bij de andere beweging in ons leven: onderweg zijn om weer thuis te komen.


Eigenlijk zijn wij mensen voortdurend onderweg naar en van huis. Wij zijn uitgenodigd maar ook genoodzaakt te aanvaarden dat het leven één grote veranderende beweging is, een landschap dat voortdurend wisselt. Het is de moed hebben om daarin mee te gaan, fel bewogen te worden en toch overeind te blijven, wat maakt dat we ooit ‘anders’ terugkeren.

Vertrekken is op zichzelf al een héél gebeuren: weggaan van het vertrouwde, afstand nemen maar ook afstand doen van alles wat tot dan toe je leefkader uitmaakte, wat je houvast bood. Ook tussen uittocht en aankomst ligt een hele wereld verborgen: een vaak verwarrend, zeker uitdagend kluwen

Van hoofd- en zijwegen

Van al dan niet gewilde omwegen ook;

Van vreemde wegen en van herkenbare paden;

Van bochten die het zicht belemmeren en van groene valleien;

Van vluchtwegen en van rustpunten;

Van gedrevenheid en vermoeidheid;

Van de weg vinden en door de weg gevonden worden;

Van ontdekken en niet weten;

Van ergens vandaan en ergens naartoe;

Van telkens weer op zoek naar liefde en licht.

Alle mogelijke emoties kunnen ons gemoed inpalmen: pijn, wanhoop, verwardheid, angst, maar ook bedachtzaamheid, vertrouwen, verbondenheid,  vreugde, durf en volharding.

Alle mogelijke ervaringen kunnen ons overkomen: zon en schaduw, stilte en storm, regen en woestijn, mist en adembenemende hitte, genade en ongenade, tij en ontij.

Alle mogelijke mensen  – voor en naast en achter ons –geven mee kleur aan de weg die we gaan:

Zij die doelloos ronddwalen

Zij die gespannen het geluk zoeken

Zij die om anderen geven

Zij die nergens een schuilplaats vinden

Zij die ondanks alles vertrouwen

Zij die zich onrustig en onzeker bewegen tussen de liefde en de leegte

Zij die er eenvoudigweg zin in hebben

Maar telkens gaat het om de weg, bepaald:

Door sporen van geschiedenis,

Door de loop van gebeurtenissen,

Door een eigen verhaal,

Door het inzicht dat alléén loslaten je leven kan ontplooien,

Door de hoop op vervulling…

Vervulling van wat? Bewogenheid waartoe? De weg maakt de bestemming waar, de bestemming tekent de weg uit. Het wezenlijke gebeurt stap voor stap, alleen gaandeweg wordt het doel duidelijker.

Jezelf zoeken en de ander vinden, openheid van geest en dankbaarheid: dat is nieuw land ontdekken. Groeien in mededogen en zo iets meer bijdragen tot vrede en recht, dat is de belofte tot realiteit ombuigen. En ja er zijn vele wegwijzers die ons met verwondering en verbazing, doorheen wanhoop en verrukking leiden naar wat we zelf uiteindelijk verlangen en naar wat anderen terecht van ons verwachten.

Je hart vrijmaken voor de reis en je toevertrouwen aan de weg, het vraagt naar nog een derde stap, namelijk het zoeken naar plekken waar het heilige kan doorbreken; naar een rustpunt, een pleisterplaats van vertrouwen, van kracht en troost; naar een ruimte voor veilige verbondenheid.

Even wil ik hier verwijzen naar het verhaal over Zacheüs (Lc.19,1-10). Zacheüs wou Jezus ‘zien’. Zijn huis gaf hem blijkbaar geen voldoening, hij was op zoek naar iets anders. En Jezus, een man van de weg, voortdurend met mensen begaan, ‘ziet’ dat ook en wil hem thuisbrengen bij zichzelf. Zelf is Jezus thuis in de menslievende bedoelingen van zijn Vader en neemt Hij anderen mee in die beweging. Ik moet vandaag in uw huis te gast zijn, zegt Hij, klim vlug naar beneden Zacheüs. Ook al de anderen ‘zagen’ het, maar ze morden, begrepen niet, wilden niet.

Er is maar één die Jezus vol blijdschap ontvangt: Zacheüs. Hij ‘ziet’, begrijpt, verlangt…raapt als het ware zichzelf bijeen en wordt een ander mens. Jezus heeft van zijn huis een thuis gemaakt: “vandaag is dit huis heil ten deel gevallen”. Het geheeld worden en het helen zitten in éénzelfde beweging. Zacheüs gaat vanuit zijn eigen thuiskomen op weg naar de anderen.

Niemand gaat de levensweg ongeschonden en kwetsbaarheid vergezelt ons van dag tot dag. Maar ondersteund door gastvrijheid en warme aandacht, wordt de liefde aangemoedigd, wordt het licht versterkt. Ook in ons Onderweghuis gaat de aandacht vooral naar deze bewogenheid van mensen: naar de zin van hun doen en laten, naar wat hen hoopvol en gelukkig maakt. Met een open geest en met geloof in de innerlijke veerkracht van elke gast, wordt er geluisterd en bevestigd, waardering gegeven en bezieling gedeeld.

Zo kan de weg met liefde worden verdergezet.  Zo gaat een mens – gezegend – opnieuw zien wat is. Zo kunnen ook wij uiteindelijk thuiskomen bij onszelf én een thuis worden voor velen.

 

Welkom...

...welkom op onze website.(Vleugel)

Kalender

November 2017
M D W D V Z Z
30 31 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 1 2 3

Nieuw

 

Kijk naar Nieuws- Rondom de Vleugel

Inloggen