13.06.09 Druk, druk druk

Toelichting gehouden door Peter Liekens

Is kiezen verliezen? Onthaasting is een werkwoord

Met drie druk-druk-druk! vieringen neem ik aan dat er een verlangen naar onthaasting leeft. Het is een thema dat zijn weg naar alle fora en de politieke agenda heeft gevonden. Dit maatschappelijk ‘probleem’ zal zijn oplossing in diezelfde maatschappij moeten vinden. Niet alleen als , zoals Dirk Geldof in zijn boek Onthaasting suggereert, het beleid de nodige voorwaarden creëert. Politiekers houden hun kiezers niet graag een spiegel voor. Maar in ons streven naar een betere en harmonieuzere wereld kunnen we niet om onze  persoonlijke verantwoordelijkheid heen.

Seneca zegt: de Tijd is van ons. Ik lees dat als: je draagt zelf zorg voor je eigen tijdsgebruik, ergo je omgang met tijdsdruk.  Hou de verantwoordelijkheid voor je leven bij jezelf . Je wordt niet geleefd, je leeft! Leven is een actief werkwoord, geen passief. Wie dat passief invult lijdt zijn leven, met lange ij. Waarom ik?!..  Waarom ik niet? In wat voor een wereld leven wij!? In diegene die we mee opbouwen.. Wie de drijvende krachten in zijn leven buiten zich zelf legt verliest zijn levenskracht en vergiftigt zijn omgeving met diezelfde neerwaarts trekkende gedachten.       

Mensen met die lange ij willen onthaast worden en hopen en verwachten dat iets búiten hen wat in de aanbieding heeft waardoor moeilijke vragen, keuzes, beslissingen en verantwoordelijkheden kunnen vermeden worden. De hele ‘onthaastingsmarkt’,( ik googlede op onthaasten;  honderden wellness arrangementen, massagesalons en plattelandsvakanties voor ik op een tekst met wat diepgang stootte), kan boomen dankzij het niet stellen van vragen bij uitroepen zoals;…Je moet wel.…Dat moet je gezien hebben! Dat moet je gedaan hebben! Ge leeft maar één keer!
Die vragen kunnen luiden: Is dat zo? of ’Moet je wel’?

Durf op deze vragen doorgaan!  Beperk u niet, uit angst voor de antwoorden, tot het belachelijk maken van de vragenstellers, of het wegredeneren ervan.

Ja natuurlijk, antwoorden vragen beslissingen vragen antwoorden….

Mijn persoonlijke antwoorden op deze vragen zijn niet op één dag gekomen, ze zijn onderwerp van een nooit eindigend, proces. Mijn ‘onthaastingsmodel’ is nu min of meer te vergelijken met een driezijdige piramide met als basis Bewustwording, Keuzes, Verantwoordelijkheid en in de top Onthaasting. Je kan die  ook onderling verwisselen. Dat model wérkt echter pas als je bereid bent jezelf niet voor de gek te houden. Als je de weerstanden die je voelt durft bekijken en (h)erkennen voor wat ze zijn: persoonlijk gemak boven ethiek, gebrek aan vertrouwen in jezelf of anderen, een groot ego, er bij willen horen… Maar hoe realiseer je dat dan? Hoe leidt je je leven in plaats van het te ondergaan of je daden te laten bepalen door je innerlijke onrust?  Door er aan te werken…

We hebben al 5 jaar geen auto. Hoewel practisch, is het ecologisch niet verantwoord dat iedereen zo’n ding voor de deur heeft staan.  Dàt betekent niet automatisch onthaasten. Daarvoor moet ik keuzes maken want zomaar hop, ergens naar toe gaat niet meer. In de praktijk betekent dat meer plannen, minder verre en opeenvolgende bestemmingen, langere reistijden enz.. Zonder een diepe motivatie en het aanvaarden van de gevolgen van deze beslissing is er van onthaasting geen sprake. 
   
Mijn TV heb ik 17 jaar geleden buiten gezwierd.  Ik vraag mij nu echt af waar mensen de tijd vinden om te kijken! Voor onze familie zou dat enkel kunnen betekenen dat we snelle kost eten, niet meer lezen, en waarschijnlijk ook niet meer praten. Wat mij opvalt op TV is de ‘snelheid’ van dit medium. Zelden nog rustige beelden of lange shots. Zelden iemand die langer dan 15 sec zijn zeg mag doen. Nu heb je op tv’s PIP. Picture in picture. Dan kan je in je beeld nog een tweede programma laten zien, mis je niets. Wat mis ik? Ik stel deze vraag zeer ernstig. Wat mis ik? Eerlijk, ik mis niets. Boeken en kranten bieden nog altijd meer informatie dan men in een film of journaal kan proppen. Een film zien is een bewuste keuze. Dan neem je er de tijd voor. Kwali-tijd.

GSM.  Mijn baas heeft er mij een gegeven omdat ik er geen wilde kopen. Buiten de werkuren staat hij af. Is wel eens handig als je babysit hebt. Da’s waar. Maar wie van ons is er zo belangrijk dat hij 24 op 24 bereikbaar moet zijn? Welke rampen zouden ons overkomen als we niet bereikbaar zouden zijn? Als kind miste ik al eens de tram. Dan kwam ik 15 of 20’ later thuis dan voorzien. Mijn moeder keek op van haar kookpot en vroeg: ‘tram gemist?’, ‘ja mama’, ‘allee zet u, de soep is klaar.’
Ik ben niet tegen GSM, maar wie wil onthaasten moet zich bewust worden van de talloze drukpunten die we in ons eigen leven laten ontstaan. Onthaasten is loslaten. Is vertrouwen ontwikkelen. Druk, druk, druk! maar als iemand 5 minuten te laat is gaan we al bellen waar hij/zij blijft. Dit heeft niets met commerce of ‘maatschappij’ te maken. Dit zijn persoonlijke processen die, als je in de spiegel kijkt, meer zeggen over jezelf dan over die maatschappij.

Een levensgrote opdracht als ouder is de opvoeding van je kind(eren). Als ouder ontsnap je niet aan de druk die de maatschappij en haar dynamiek op je uitoefent en je beseft dat je, indien je jezelf een aantal vragen stelt, tegendruk zult moeten leveren. Veel ouders willen hun kind de beste kansen geven in deze maatschappij door ze te ‘wapenen’ tegenover wat hen allemaal zou kunnen overkomen en ze anderzijds te conformeren zodat ze niet geisoleerd raken.  Wij vinden het belangrijk om ons kind de vaardigheden bij te brengen om juist zichzélf te kunnen blijven ondanks die externe druk. Om dat te kunnen toelaten moeten we een omgeving creeren die dat prille ‘zelf’ de kansen geeft om te ontluiken en te groeien zodat de confrontatie, die onvermijdelijk én noodzakelijk is, op een sterke én positieve manier kan aangegaan worden door haar. Maar wel op het ritme van het kind! Dat bewustzijn dwingt ons tot keuzes; en voor die keuzes dienen wij onze verantwoordelijkheid te nemen.  Dus; mijn vrouw nam loopbaanonderbreking. Drie jaar die er uiteindelijk 5 zijn geworden. Qua inkomen scheelt dat een slok op de borrel want zij valt terug op schoolverlatersdop. Geen créche, maar gelukkig een ongelooflijke onthaalmoeder waar een kind ziek mag zijn en op haar tempo mag genezen. Geen vaccinaties en medicijnen die meestal veel te snel of onnodig worden toegediend. Ziek zijn hoort bij het leven. We kiezen voor een school waar schoonheid en geborgenheid centraal staan. Als ouder krijg je er qua organisatie soms een punthoofd maar ons kind zit er goed. Als onze dochter 6 is wil de juf haar nog een jaartje laten kleuteren. Oh, ze is slim en pienter, maar emotioneel zou het nog te vroeg zijn. Ze zal dus al 7 zijn geworden als ze naar het eerste studiejaar gaat. Ik hoor regelmatig andere ouders zeggen dat ze zo een jaar verliest. Is dat zo? En wat verliest ze dan wel? We hebben beslist ze nog een jaartje te laten kleuteren. Ik mag zeggen dat dat een van de beste beslissingen was die we al hebben genomen.  Ze had misschien al meer ‘geweten’ maar was zeker niet gelukkiger geweest. ..

Een bejaarde man en een treinbegeleider die onder een trein sukkelen.  De bejaarde man ziet zich nu voor de vraag gesteld: was het mij dit waard?
We kennen de ware toedracht niet, maar welke ‘druk’ lag aan de basis van de daden van deze man? Wat zou er ‘erg’ geweest zijn aan de trein missen?  En ik trek het nu open en stel de vraag aan iedereen in het algemeen. Wat is er erg aan iets missen? De bus, een trein, een film, een aanbieding, het laatste paar schoenen in solden… De wereld draait verder, mijn huis staat er nog, mijn vrouw valt niet dood.  Ik zie zo een gebeurtenis als een gevolg waartoe een gebrek aan een authentieke verbinding met je eigen ritme én relativiteit! kan leiden;  essentiele elementen van onthaasting!

“ Wees zelf de verandering die je in de wereld wil zien”.

Schrijf deze zin over in je mooiste calligrafie, lijst hem in en hang hem op de plaats waar je hem wel moet zien, ik vermoed dat de WC de beste plek is.
Deze kleine zin is de werkelijke sleutel :  keuzes, beslissingen, volle verantwoordelijkheden en onthaasting: het ligt bij jezelf. Van de vloek een zegen maken.

 Een kleine oefening, zie het als een aanloop tot volgende viering: u staat in de rij aan een kassa of bankloket. 10 tegen 1 dat als u gehaast bent er dan net iemand voor u staat die begint te sukkelen met kleingeld, nog iets vergeten is of een hele uitleg nodig heeft.  Adem langzaam diep en bewust in, tover een lichte glimlach op de lippen en tracht vanuit die ‘rust’, hoe kunstmatig ze ook is,  liefde of minstens vriendelijkheid voor die persoon te voelen. Wat u ook mist, u kunt de gevolgen ervan wel aan, maar liever een hart vol liefde dan één vol ergernis. 

 Onthaasten is een werk-woord..

Ja maar, dat is gemakkelijk gezegd! En gij kunt dat allemaal zeker!?

Sta mij toe te eindigen met een verhaal.

Nasrudin is in de brede Arabische wereld een populair historische figuur bekend voor zijn Dwaasheid (let op de hoofdletter!). Maar zijn wijsheid stond in zo’n hoog aanzien dat veel volgelingen zich wilden laten onderwijzen door hem. Hij had geen vast adres en wie hem wou ontmoeten moest hem maar zien te vinden. Op zekere dag lukte het een jongeman, die Nasrudin  al jaren achterna  zat, deze te vinden op een markt. Hij zat bovenop een berg banaanschillen, geen mens weet nog waarom.
“Meester, meester, wat ben ik blij u te vinden! Mijn vrienden en ik willen u een vraag stellen! Wat is het geheim van het gelukkig zijn?”.
Er verschijnen diepe rimpels in Nasrudins gezicht en hij denkt een poosje na:

 “Doordacht oordelen”.

“Aha! A-ha!  En, meester, hoe verwerven wij deze gave van het doordachte oordelen?”

“Door ervaring!”

“A-ha! A-ha! En hoe, oh meester, dienen wij deze ervaring op te doen?”

“ Door ondoordacht oordelen”.

Gelukkig zijn is een werk-woord..

En ja, oefening baart kunst.  

 

Welkom...

...welkom op onze website.(Vleugel)

Kalender

November 2017
M D W D V Z Z
30 31 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 1 2 3

Nieuw

 

Kijk naar Nieuws- Rondom de Vleugel

Inloggen