2016.04.23 Volstromen met levensadem

De toelichting werd gehouden door Rita Weynants

Wij zijn adem van Adem


Wist je (zo lees ik een tuinen-tijdschrift):
... dat we 23.000 keer op een dag ademhalen?
... dat we gemiddeld tussen 12 en 14 keer per minuut inademen? Bij iedere ademhaling komt een halve liter lucht kijken.(...)
Ademen is heel gewoon. We doen het onophoudelijk van onze eerste schreeuw tot onze laatste zucht, een leven lang. Ademen is noodzakelijk en gaat vanzelf, ons autonoom zenuwstelsel regelt dat. We kunnen even onze adem inhouden, maar dan neemt hij het weer over. We hebben er weinig vat op. We laten hem z'n gang gaan, ongemerkt en onbewust.
Soms worden we er aan herinnerd dat we ademen. Wanneer we ziek zijn - bij voorbeeld - en ademen moeizaam gaat of wanneer we merken dat onze adem onze emoties volgt.
We kunnen ademloos zijn door fel te leven, door ons buiten adem te lopen of in te spannen, door ten diepste geraakt en ontroerd te worden. Dan stokt onze adem even, we mobiliseren al onze krachten en gevoelens om er helemaal bij te zijn en om tot in al onze vezels en met volle teugen het leven te inhaleren.
Maar we kennen ook de ingehouden adem bij een plots gevaar, bij een diepe pijn, de afgesneden adem bij een voortdurend gevoel van onveiligheid... het adembenemende van een verontreinigd milieu, luchtvervuiling, fijn stof, smog ...

We kunnen ook heel bewust met onze volle aandacht bij onze adem blijven, hem volgen, er innerlijk naar luisteren, er naar kijken zonder in te grijpen, ons aan de beweging van het ademen toevertrouwen, het rumoer van buiten horen en de wirwar van onze gedachten en gevoelens bekijken en laten zijn,  en zo afdalen naar onze diepe, stille kern.
Ademen is een voortdurende beweging. Wij ademen in en we ademen uit, we krijgen en we laten los. Ons leven hangt van die beweging af.
Bij het inademen ontvangen we levensadem, zuurstof die ons bloed stimuleert en ons energie geeft. Adem geeft warmte en kracht. Bij het uitademen geven we datgene wat we verwerkt hebben weer prijs. Het wordt vermengd met de adem van anderen. We delen de lucht. Onze adem is het voertuig van onze stem, ons spreken, ons zingen, ons lachen. Zo delen we ons leven. Er is uitwisseling, communicatie, ook met de planten en de bomen die de lucht zuiveren.
We lezen in de tekst uit Genesis dat wij mensen van aarde en adem zijn: stof van stof, aardewerk, gegrond en tastbaar, uiterst kwetsbaar en breekbaar en tegelijk bezield met goddelijke adem.
Heel intiem en lijfelijk wordt dat beschreven: Jahwe, God, blies de mens levensadem in. Zo werd de mens een levend wezen. Uitblazen, inblazen, uitademen, inademen. God en mens, hemel en aarde heel dicht bij elkaar. Wij zijn adem van Adem, adem van De Adem: goddelijke adem maakt mij een levend wezen. God ademt in mij, in ons. Gij zijt de lucht om me heen, ik adem U in anders sterf ik, zo zongen we het.
Ook de Veda's vertellen dat de wereld ontstaat door de uitademing van God, maar dat God onophoudelijk datgene wat hij heeft uitgeademd weer naar zich toehaalt en inademt. Een mooi beeld voor God als een moeder, die het kind dat ze bij de geboorte naar buiten gestoten heeft onmiddellijk weer aan haar hart drukt.
In Genesis, in dat eerste begin worden we in een tuin geplaatst: in een ruimte van overvloed, licht en schaduw, heldere lucht, ruimte om te ademen, te leven, te genieten. Eden, het paradijs, soms vertaald als speelland of liefland, een hof - nog niet om te bewerken, maar om te dienen en te bewaren. Zo zijn wij - levende, ademende, bezielde wezens - wij allemaal - in oorsprong - bedoeld.
De Amerikaanse rabbi Arthur Waslow, vertaalt de toekomstscheppende naam  Jahweh-ik zal er zijn, die Mozes te horen kreeg bij de brandende braamstruik, als levensadem. JHWH - geschreven zonder de klinkers - spreekt hij uit als een aandachtige adem: JjjjHhhhhWwwwHhhh...
Hij verbindt die naam JjjjHhhhhWwwwHhhh... met interbreathing, het samen ademen van alle talen en volkeren, van alle leven tegen de verdrukking in
en met de belabberde toestand van onze planeet, waar de balans van CO2 en zuurstof verstoord wordt. Zo verbindt hij in die naam alles en allen.
We ademen in wat de bomen uitademen
de bomen ademen in wat wij uitademen
we ademen elkaar het leven in
JjjjHhhhhWwwwHhhh...


Voorbeden:

Adem in ons, oergetij waaruit wij
aangeblazen werden om mens te zijn.
Doorwaai, doorgloei, begeester en vervul ons.
Dat wij ons durven toevertrouwen aan de grote Adem
die alles verzamelt. Heel en ongeschonden. (naar Kris Gelaude)

Dat volstromen vol levensadem...
zij die leven op de adembenemende pijnpunten van onze wereld,
vluchtelingen en vreemdelingen, geradicaliseerde jongeren,
overlevenden en terroristen, engelen en barbaren,
wij, mensen

Dat volstromen vol levensadem...
de straten met de huizen waar mensen wonen
de gebouwen waarin ze werken en dromen
de pleinen van de stad vol krijttekeningen,
de muren met slogans en gedichten,
de stations, de cafeetjes, de parken,
wij, mensen...

Dat volstromen vol levensadem...
onze vermoeide aarde, de verontreinigde lucht,
het donkere water, de zieke bomen,
de lentetuinen,
de jonge dieren, de zwangere vrouwen,
de kinderen die buiten spelen
wij, mensen...


Rita Weynants, De Vleugel, april 2016

 

 

Welkom...

...welkom op onze website.(Vleugel)

Kalender

December 2017
M D W D V Z Z
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

Nieuw

 

Kijk naar Nieuws- Rondom de Vleugel

Inloggen